سیمینتاج دانشور
(زادهٔ ۸ اردیبهشت ۱۳۰۰ – درگذشتهٔ ۱۸ اسفند ۱۳۹۰) نویسنده و مترجم ایرانی بود.[۲][۳] او نخستین زن ایرانی بود که به صورت حرفهای در زبان فارسی داستان نوشت.[۴][۵] مهمترین اثر او نخستین رمانش سووشون است که نثری سهل و ممتنع دارد و به ۱۷ زبان ترجمه شده است.[۶] سووشون از جمله پرفروشترین آثار ادبیات داستانی در ایران بهشمار میرود.[۷] دانشور، همراهِ همسرش جلال آل احمد، عضو کانون نویسندگان ایران بود[۸] و در نخستین انتخابات (فروردین ۱۳۴۷) به عنوان رئیس کانون نویسندگان ایران برگزیده شد.[۹]
زندگی
کودکی و جوانی
کودکی سیمین
سیمین دانشور در ۸ اردیبهشتِ ۱۳۰۰ خورشیدی در شیراز زاده شد. او سومین فرزند محمدعلی دانشور (پزشک) و قمرالسلطنه حکمت (مدیر هنرستان دخترانه، نقاش؛ دخترعموی علی اصغر حکمت و سردار فاخر حکمت) بود.[۱۰] او سه برادر به نامهای منوچهر، هوشنگ و خسرو و دو خواهر به نامهای هما و ویکتوریا داشت.[۱۱] دورهٔ ابتدایی را در مدرسه انگلیسیزبان مهرآیین گذراند.[۱۲] او از کودکی با اشعار حافظ و سعدی و آثار نویسندگان ادبیات کلاسیک ایران نظیر ناصر خسرو و بیهقی آشنا شد. در کتابخانهٔ پدرش هم آثار نویسندگان ایرانی و هم آثار نویسندگان روز دنیا موجود بود. دو کتابفروشی معرفت و احمدی که از کتابفروشیهای معتبر شیراز بودند، با پدر او دوستی داشتند و کتابهای تازه چاپشدهشان را به پدرش هدیه میدادند.[۱۳] سیمین اشتیاق فراوانی به کتابخوانی داشت و به زبان انگلیسی هم مسلط بود. به این ترتیب، خیلی زود با ادبیات جهان نیز آشنا شد.[۱۴] دبیرستان را در همان مدرسه مهرآیین گذراند. در سال ۱۳۱۶ اولین مقالهاش را با نام زمستان بیشباهت به زندگی ما نیست در نشریهای محلی چاپ کرد. در امتحان نهایی دیپلم شاگرد اول کل کشور شد.[۱۵] در سال ۱۳۱۷، به همراه هما و منوچهر به تهران آمد. هما در رشته پزشکی و منوچهر در رشته باستانشناسی مشغول تحصیل شدند. سیمین مدتی در شبانهروزی آمریکایی تهران ساکن شد و آموزش زبان انگلیسی را پی گرفت. بعد در رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شد.[۱۶]
